Doris werd geboren in Bogotá in 1958. Ze studeerde Schone Kunsten aan de Universiteit van Jorge Tadeo Lozano en daarna deed ze een postgraduaat aan de universiteit van New York. Haar werk werd ook al tentoongesteld in het MOMA en andere bekende musea. Ze nam de belangrijke beurs van de Guggenheim-stichting in ontvangst.

Stom Gebed is een installatie bestaande uit 162 elementen, twee tafels omgekeerd bijeen en een aarden structuur waarop gras kan groeien. Elke eenheid heeft de lengte van een standaard kist. Het is de vreemde verschijning van een kerkhof in een landschap dat om het even welk bos of Colombiaans ruraal gebied zou kunnen zijn.

Het werk van Salcedo refereert naar het politiek geweld dat in Colombia heerst sinds meer dan 70 jaar en dat het sociale leven uit zijn voegen doet rijzen. Deze problemen hebben in Colombia nog geen eenduidige oplossing gevonden.

Salcedo wil de spiraal van geweld aantonen in haar werk, dat de waarde van het leven heeft ontnomen.

Het geweld in Colombia vindt zijn oorsprong in verschillende historische, politieke en economische redenen. Deze complexiteit heeft Salcedo onderzocht door personen te ondervragen die slachtoffer zijn geworden van dit geweld. Ze wilde vooral de ernstige schendingen van de mensenrechten herdenken, waaronder voornamelijk de schending van het recht op leven.

Vandaar dat haar werk uiterst politiek getint is…

Voor meer info: http://www.cam.gulbenkian.pt/index.php?article=71365&visual=2&langId=1

Nancy Guzman

Een werk dat je absoluut niet mag missen! Huur appartementen in Lissabon en bezoek deze tentoonstelling in stijl.

Contact met mij op 

Vertaald door: Tim R.
Contact met mij op

Maar blijkt dat het gaat om meer dan bewondering op zich; Rihanna wordt vereerd door haar onvergelijkbare presence en uitstraling op de scène. Het gaat hier om een groot charisma, en charmante artieste met concerten die, hoewel vrij kostelijk, de moeite waard zijn om te beleven.

De magische kracht van deze overmatig seksuele ster is erg opvallend. Volgens Rihanna ontstaat haar sexy uitstraling op het podium grotendeels door het enthousiasme van haar publiek. Maar ook die extra kracht kan soms wel wat tegenvallen. Zo verkoos Rihanna om de opname van haar laatste video op een boerderij in Ierland even stop te zetten om meer kleren aan te trekken, daar de eigenaar van de boerderij het haar moeilijk maakte zich te concentreren. Bovendien vonden er zich een aantal ernstige verkeersstroringen plaats gedurende diezelfde opname, waaronder een kettingbotsing op de autosnelweg vlakbij.

Er wordt wel eens gezegd dat de woorden genie en genitaliën nauw verwant zijn volgens hun etymologie, en dat idee wordt perfect geïllustreerd door Rihanna: een buitengewoon intelligente en begaafde, maar evnezeer sexy zangeres die de R&B muziek heeft kunnen voorzien met warme en ontspannen timbres van Caraïbische oorsprong, die bovendien meer kracht en macht vooropstellen. Het verwondert ons dan ook niet dat Rihanna, in navolging van een lied van the Smiths, beweerde dat er meer kracht en macht verreist is om kwetsbaar te zijn dan om hard te wezen. Misschien is het net deze unieke mix van kwetsbaarheid, zachtheid en kracht die Rihanna zo laat uitschieten boven de rest.

Paul Oilzum

Ook blijft Rihanna haar fans verbazen met haar prachtige, nauwelijks zichtbare, tatoeages, net als met haar voortdurende veranderingen in stijl en uiterlijk, die zich bovendien binnenkort zullen vertalen in haar hoogsteigen kledingslijn. Kom haar bewonderen met een leuke mix van eerbied, verbazing, en bewondering, en huur een appartementen in Lissabon

Contact met mij op 

Vertaald door: chica
Contact met mij op

Het Nationale Museum voor Hedendaagse Kunst van Lissabon, oftewel beter bekend als Chiado Museum, organiseert deze expositie die een kritische en educatieve kijk probeert te geven op de Portugese beeldende kunst sinds de jaren tachtig tot nu, met de grootste vertegenwoordigers van de verschillende stromingen die de uiteenlopende stijlen van beeldende kunst beslaan. In de laatste drie decennia waren de winnaars van de AICA prijs, kunstenaars die hun carrières decennia ervoor begonnen, waardoor in de jaren tachtig er een groot aantal kunstenaars waren die begonnen waren in de jaren zestig of zeventig. Dit geldt hetzelfde voor de winnaars van de AICA van de jaren negentig en 2000.

Het historische belang van deze expositie ligt in het kader van de conectie met de diepgaande veranderingen die ervaren werden in de Portugese samenleving door de tijd van deze decennia op politiek, sociaal, cultureel en artistiek gebied. Daarom heeft dit museum in samenwerking met het AICA gewerkt met een maximum aan objectiviteit en rigoreusiteit met betrekking tot de selectie van kunstwerken zoals vermeld wordt in de info, door een documentaire en audivisuele ruimte op te nemen in deze expositie, in aanvulling op de catalogussen en rondleidingen door deskundigen.

Dertig kunstenaars wonnen de AICA prijs vanaf 1981 tot 2010, die deel uitmaken van deze expositie die zal aanvangen op 20 oktober en beiíndigen 22 januari 2012. Op de webpagina van het museum kun je informatie vinden van de rondleidingen, die op tijd gereserveerd dienen te worden via telefoon. Het is zeker de moeite waard om een rondleiding te reserveren aangezien de gidsen specialisten zijn die een alomvattend beeld zullen geven van de werken, de kunstenaars en de sociale veranderingen die tot uiting komen in deze prachtige tentoonstelling.

Voor meer informatie: http://www.museudochiado-ipmuseus.pt/pt/node/1135?page=3

Luz Obscura

Een perfecte kans om meer te leren over de beeldende kunst van Portugal. Mocht je op doorreis zijn, of ben je een vakantie aan het plannen naar Lissabon rond deze data, huur dan een appartement bij appartementen in Lissabon en reserveer gelijk een rondleiding door één van de deskundigen, waarna je op je gemak deze interessante expositie kunt bijwonen in het Chiado Museum.

Contact met mij op 

Vertaald door: michelle olde weghuis
Contact met mij op

Het mooie an de wedstrijd is dat ze erg internationaal is, met deelnemers van over de hele wereld, al komt het merendeel wel uit Europa. Er zijn verschillende categorieën en de drie eersten uit elke categorie krijgen een prijs.

De categorieën werden opgesteld volgens geslacht en leeftijd. De veteranen 1 zijn tussen 35 en 39 jaar oud, de veteranen 2 tussen 40 en 44 enzovoort, tot veteranen 6 voor wie ouder is dan 60. Wat betreft de jongsten worden de internationale regels gevolgd.

Meelopen in een marathon is niet enkel goed voor de spieren, maar ook voor geest en ziel. De adrenaline die door het lijf van een atleet stroomt stimuleert verschillende zenuwcentra die het gevoel van geluk bevorderen.

De verschillende sponsors van het evenement zullen ook reclame maken voor hun producten en cadeaus uitdelen aan de sportievelingen, zoals frisdranken en hydraterende dranken. Elke deelnemer krijgt ook een T-shirt cadeau en er zullen ongetwijfeld nog verrassingen volgen.

De totale afstand van de marathon bedraagt 42 kilometer en je kan het parcours bekijken op het officiële plan dat de organisatie publiceerde. Elke 5 kilometer zal er een hydratatiepunt beschikbaar zijn, waar je ook graanrepen en fruit kan verkrijgen.

Je kan ook deelnemen aan kortere parcours als je uithouding nog niet op en top is. Zo is er de Mini Marathon van 4 km en de Middellange Marathon, die uiteraard op dezelfde dag gelopen worden.

Voor meer informatie:http://www.lisbon-marathon.com/

d.b

Huur appartementen in Lissabon zodat je goed kan uitrusten voor en na de grote dag. Het wordt een geweldige ervaring om de straten van deze prachtige stad eens op een andere manier te beleven. Veel succes!

Contact met mij op 

Vertaald door: chica
Contact met mij op

De schijn van de schowbusiness was iets dat scherp werd aangevoeld door groepen als Nirvana, Pulp (wiens bijtende en subversieve teksten in het Verenigd Koninkrijk plots werden toegeëigend door honderdduizenden snobistische adolescenten die ze – zoals met de teksten van Blur – gebruikten als vlag voor een verheven, dronken en drugverslaafd patriottisme) of Radiohead (die steeds duisterdere en moeilijk te doorgronden CD’s maakten, en die miljoenen nieuwe fans ronselden dankzij het melancholische en moedeloze futuristische existentialisme van O.K. Computer). Dit zijn maar enkele namen van de zovelen.

De angst, de woede, de marginaliteit, het existentialisme, het verzet, de avant-garde, en zelfs een zeker situationisme werden onmiddellijk omgevormd tot verkoopbare massaproducten die zorgden voor de verspreiding van talloze groepen die zich conform de nieuwe etiquette verkochten. Op dat moment waren rechtse ideologieën volop in opmars, en de weg was handig vrijgemaakt voor de commerciële kroon op het zachte en aaibare genre: Coldplay of Britney Spears, die nog voor ze meerderjarig was, al de meest gemediatiseerde en succesvolle ster ter wereld was.

Ondanks de scherpe kritiek die ze moet torsen, blijft er iets fascinerends over Britney Spears hangen. Wees er zelf getuige van in het Pabellón Atlántico in Lissabon op 9 november (http://www.pavilhaoatlantico.pt/vPT/Agenda/Agenda/Pages/evento.aspx?eventoID=1179). Ze heeft niet echt een sexy lichaam, noch een stralend gezicht, haar liedjes zijn allesbehalve groots en echt overtuigend zingen doet ze ook niet (heel vaak zingt ze playback) en ze is ook niet echt een icoon van vooruitgang voor het moreel aanvaardbare (hoe vaak heeft ze al niet beweerd dat ze maagd wilde zijn voor het huwelijk). Op 29-jarige leeftijd brengt ze nog steeds dezelfde lege tienermuziek, maar toch blijft ze goed verkopen en breekt ze record na record.

Paul Oilzum

Het is vrij onbegrijpbaar en ondefinieerbaar waarom ze een van de grootste iconen is geworden van onze tijd. Misschien heeft het te maken met het feit dat ze uiterst geschikt is als vertegenwoordigster van de westerse waarden van de afgelopen eeuw? Huur appartementen in Lissabon in november en duik persoonlijk onder in dit verbazingwekkend mysterie.

Contact met mij op 

Vertaald door: Tim R.
Contact met mij op

De tentoonstelling werd samengesteld door Isabel Carlos, en het vertoonde werk van Penalva bestaat uit twee fasen; het werk uit de jaren 90 dat zich richt tot de schilderkunst, en zijn meest recente audiovisuele producties. Penalva was actief betrokken bij de montage van de tentoonstelling, waarbij een herinrichting van de tentoonstellingsruimte noodzakelijk was om de precieze inhoud van het werk voorop te stellen, en om kijkers een duidelijk beeld te bieden van de kern van zijn beeldend werk Texto e Imagen.

Penalva onderzoekt doorheen het theater en de beeldende vormgeving de publieke perceptie van kunst, onder de veronderstelling dat waarneming wordt gekenmerkt door een proces van lezen, coderen en decoderen, dat ieder individu uit het bewustzijn van zichzelf en zijn omgeving door middel van hun zintuigen creëren kan. Echter, in de kunst, ontstaat deze perceptie van het gegeven door de rationele kennis van objecten en door de manier waarop we deze visueel vastleggen. Dus het blijkt een zinvolle interpretatie van gewaarwordingen die bemiddeld wordt door het zintuiglijke.

Dit idee van de waarneming zoals dat vandaag bestudeerd wordt doorheen verschillende disciplines, is eveneens een kunst die een voortdurende zorg met zich meedraagt, omdat de kunstenaar  zijn eigen waarnemingen en voorstellingen uitdrukt, waarbij het object zelf niet de reden achter de vertegenwoordiging voorstelt, maar juist vooral de houding die nodig is naar het voorwerp toe.

Vandaar dat zijn beeldende kunstwerken een belangrijk instrument voostellen waarmee hij de unieke en complexe kijk op kunst vanuit het perspectief en de positie van de toeschouwer uitdrukt. In die zin zijn zijn exploraties doorheen takken zoals het theater, de fotografie en allerlei andere kunstdisciplines een essentieel onderdeel geweest in de rijping van zijn werk.

João Penalva werd geboren in Lissabon in 1949. Hij behaalde een Bachelor en Master in Kunstwetenschappen aan de Chelsea School of Arts in Londen, waar hij sinds 1976 woonde. Zijn werk in de installatie-en videokunst werd zeer waardeerd en kreeg vele positieve reacties, wat hem als de meest belangrijke hedendaagse Portugese kunstenaar van de 21e eeuw positioneerde.

Zijn werken werden reeds tentoongesteld in diverse steden, zoals Lissabon, München en Sydney, en in de biënnale exposities in Venetië, Berlijn en Sydney. Vandaag maakt zijn werk tevens deel uit van kunstcollecties in, onder andere, el Museo do Chiado, el Centro Gallego de Arte Contemporánea, the Arts Council Collection in Engeland en la Musée d’Art Moderne Grand-Duc Jean –Luxembourg.

Voor meer informatie http://www.gulbenkian.pt/index.php?article=3217&langId=1&format=404

Nancy Guzman

Neem een kijkje in dit interessant panorama en verblijf een tijdje in eenappartementen in Lissabon . Je dient enkel richting het Centrum voor Moderne Kunsten te gaan om Penalva’s werkt te kunnen aanschouwen, en geniet achteraf van een glaasje wijn om je perspectieven tegenover de kunst te bespreken.

Contact met mij op 

Vertaald door: chica
Contact met mij op

De kerk is gebouwd op een heuvel in het oosten van Lissabon en is bekroond met een prachtige koepel. Het bestaat tevens uit twee grote klokkentorens, die versierd zijn met gebeeldhouwde heiligenbeelden. Het interieur is erg ruim en een prachtige lichtval heet je welkom in alle ruimtes.

Het ontwerp is zorgvuldig en gedecoreerd met opvallende marmeren beelden in groen, roze, geel en diverse andere kleuren, en andere antiquiteiten. In één van de ruimtes bevinden zich speciaal ontworpen terracotta figuren en andere kunstwerken. Vóór het monument bevindt zich de Jardim da Estrela, dat wordt beschouwd als één van de grootste en mooiste parken in het schitterende Lissabon. De tuin staat vol met allerlei soorten planten, die worden verzorgd door professionele tuinlieden. De bekende band, die ’s avonds begint te spelen, is een specialiteit van deze plek, die van grote betekenis is voor veel mensen. Er zijn ook veel antieke beeldhouwwerken te zien, alsof ze hier en daar zijn rondgestrooid in de kerk.

De kerk herbergt ook enkele grote schilderijen, die vernuftig zijn gemaakt door bekende kunstenaars uit die tijd, zoals Pedro Alexandrino en Pompeu Botoni. De betoverende en stimulerende sfeer van het monument verfrist het gemoed van de bezoekers en voorziet iedereen van een soort innerlijke vreugde. De basiliek is een zeer goed geconserveerd voorbeeld van religieuze kunst aan het begin van de Barok. Als je in de kerk bent kun je de trap op, waar je van een prachtig uitzicht over de straten en landschappen van Lissabon kunt genieten. Een intrigerende attractie in de basiliek is een scène rond de geboorte van Christus, uitgevoerd in meer dan 500 verschillende figuren van kurk en terracotta.

Adres
Basilica da Estrela, Largo da Estrela, Lissabon

Openingstijden
Dagelijks geopend van 8:00 tot 13:00 uur en van 15.00 tot 20.00 uur.
Gesloten op 1 januari en 25 december.

Toegangsprijs
De toegang tot de basiliek is gratis.

John

Deze basiliek is beroemd in Lissabon en er is erg veel belangstelling van het publiek voor dit gebouw. Waarom huur je geen appartementen in Lissabon om een kijkje te nemen in deze belangrijke kerk?

Contact met mij op 

Vertaald door: Graspol
Contact met mij op

‘Café Brasileira’ is waarschijnlijk het oudste etablissement van deze stijl in Portugal. Het ligt in de lijn van de kunstenaarscafés van Parijs, Berlijn en zelfs Madrid, maar dan met het bijzondere Lissabonse karakter. Het ontstond in 1905 als een kruidenierszaak die gespecialiseerd was in de rechtstreekse verkoop van Braziliaans korrels, een soort van koffie die toen nog onbekend was voor de Europeanen. Adriano Telles, de eigenaar en een echte ondernemer, vond er niet beter op dan zijn klanten uit te nodige voor een kopje koffie bij aankoop van 1 kilo van diezelfde koffie, om hen te overtuigen van de kwaliteit van zijn waren. De gratis consumptie kon beschouwd worden als een voorloper van de bekende ‘bica’. Van hieraf aan, gesteund op het model van de cafés die zich in Europa begonnen te verspreiden, werd het gebouw opgesmukt met de prachtige art deco versieringen die je vandaag de dag nog kan zien.

Toen het café dan werd geopend voor het publiek, bleven de politieke en literaire bijeenkomsten niet lang uit. ‘Café Brasileira’, met zijn modernistische spiegels en lampen, was onder andere het hoofdkwartier van ‘Orpheu’, een magazine geleid door Henrique Rosa. In dit café hingen schilderijen van het beste van de avant-garde uit Lusitania: António Soares, Eduardo Viana of José Almaida de Negreiros. De eigenaars (die betaald werden voor elke tentoonstelling) hebben enkele werken overgehouden. Deze schilderijen werden eind jaren 60 naar het schijnt voor heel wat geld aan een privéverzamelaar verkocht. Na deze gouden ‘deal’ hebben de eigenaars hun activiteit hernomen, tot groot genoegen van de hedendaagse kunstenaars en de klanten.

Als er een man is die echt onsterfelijk is gemaakt in het café, dan is dat wel de grote schrijver uit Lusitania, Fernando Pessoa, die op het terras zijn eigen bronzen beeld op ware grootte heeft gekregen. Hij bracht ettelijke uren door in ‘Café Brasileira’. Hij las er, vertaalde (zo verdiende hij geld als ‘freelance’) en schreef er poëzie als een bezetene terwijl hij zijn ‘bica’ dronk met veel suiker. Hij was ook gek op absint, wat hem hoogstwaarschijnlijk de kist heeft in gejaagd door een levercirrose. De cafés waren voor deze dichter een onlosmakelijk deel van zijn leven. Met zijn makkers der eenzaamheid vond hij de heteroniemen uit; totaal verschillende personen die met elkaar praatten en discussieerden. Álvaro de Campos, Ricardo Reis, Alberto Caeiro of Bernardo Soaeres (hij die het dichtst bij de dichter stond) schreven aan de tafels van ‘Café Brasileira’ de meest memorabele verzen van de lyriek uit Lusitania. Als voorbeeld een stukje uit ‘Tabacaria’: “… alle dromen ter wereld huizen in me”. Een droom is al genoeg om te leven. Wel, Pessoa had ze allemaal.

Candela Vizcaíno

Heb je zin om wat herinneringen van onder het stof te halen en deze geweldige sporen te ontdekken? Huur dan appartementen in Lissabon en kuier rustig door deze poëtische, melancholische stad en laat je overstelpen door de Portugese ‘saudade’.

Contact met mij op 

Vertaald door: chica
Contact met mij op

Queer Lisboa is het enige festival in Portugal, die tot doel heeft films over homo’s, lesbiennes, de biseksuele en transgender gemeenschap te laten zien, allemaal verzameld in wat bekend staat als Queer Cinema. De bedoeling van dit festival is het presenteren van meer onafhankelijke films, niet de grote commerciële. Queer cinema is er al tientallen jaren met diverse films en filmstijlen. Echter, pas in begin jaren negentig werd er een direct verband gelegd met seksuele en genderidentiteit.

Vermeldenswaard is ook het belang van dergelijke festivals, omdat ze helpen om het werk van jonge kunstenaars te verspreiden en te vernieuwen.Queer heeft een belangrijke plaats in de filmwereld vandaag met een onmiskenbare invloed op de recente productie van de hedendaagse cinema. Het feit dat, het thema van gender en identiteit is gekozen, dient ook om zo  een solide basis te scheppen op zoek naar betere voorwaarden voor het werk van queer kunstenaars niet alleen in Lissabon, maar in heel Europa. Terwijl de film en kunst niet mag worden beoordeeld op consensus of stijl of genderissues, maar op de kwaliteit van interpretatie, moet het publiek gewoon open staan ​​voor nieuwe perspectieven.

Queer Lisboa hecht er waarde aan de dialoog te aan te wakkeren over deze kwesties en het publiek een link naar academische ruimte te bieden. Zo zijn er retrospectieve voorstellingen over homoseksualiteit in de filmgeschiedenis, subgenres en educatieve activiteiten en worden er ook seminars georganiseerd tijdens het festival. Voor meer informatie, bezoek: http://queerlisboa.pt/

Alexa Ray

Nothing better than getting appartementen in Lissabon and being part of one of the most important film festivals of the year. Lisbon is also a city that you can enjoy even more when summer is gone and the cool fall arrives. If you are looking for fun and nightlife, there are plenty of gay friendly places.

Contact met mij op 

Vertaald door: g-trans
Contact met mij op

Met het ‘Familieportret’ wil het Museum voor Oude Kunst de glans van de Nederlandse kunst uit de 17^e eeuw onderstrepen. Pieter de Grebber komt uit dat tijdperk en in die eeuw was er in Portugal een uitzonderlijke voorkeur voor Nederlandse kunst.

Pieter Fransz de Grebber werd in 1600 geboren in Haarlem, Nederland. Een carrière in de schilderkunst en de kunst meer in het algemeen was voor hem in de sterren geschreven als zoon van Fransz Pieter de Grebber, schilder en borduurder, broer van Maria en Albert de Grebber, beiden schilders. Van kleinsaf schilderde hij vaak heilige figuren, omdat zijn thuis zo religieus getint was.

Op achttienjarige leeftijd verhuisde hij met zijn vader naar Antwerpen, waar hij een leuk kunstwinkeltje uitbaatte en waar hij zijn beroemde ‘Daniël in de Leeuwenkuil’ verkocht. Door zijn beroemdheid werd hij aangeworven om de verfraaiing te verzorgen van het Honselaarsdijk Huis in Naaldwijk en van het Paleis Noordeinde in Huis ten Bosch in Den Haag. Hij schilderde retabels voor Vlaamse, Deense en Nederlandse kerken.

Hoewel hij duidelijk trekken heeft van de Nederlandse barokstijl, was hij een van de vertegenwoordigers van het ‘Haarlems classicisme’ en werd hij beïnvloed door onder andere de caravaggisten zoals Rubens, Rembrandt en Bernini. Hun dramatische, realistische stijl beïnvloedden fel de schilderkunst van eind 19^e eeuw en tekenen duidelijk het oeuvre van Grebber. Naast de religieuze en historische thema’s, schilderde hij ook portretten, maakte hij gravures en tekeningen, van dewelke er nu zelfs nog enkele intact zijn.

In 1649 schrijft de Grebber een handboek over de normen die elke schilder in acht zou moeten nemen. In dit handboek beschrijft hij elf normen, die volgens hem alle klassieke schilders moesten respecteren. Een van die normen stelt dat de schilderkunst het hoogst gerangschikt staat in de hiërarchie van alle kunststijlen.

In 1933 werd het schilderij ‘Portret van een jong koppel’, dat toen tot de collectie van de Duitse jood Jakob Oppenheimmer behoorde, eigenaar van de befaamde galerij Van Diemen, door de nazi’s gestolen. Nadat ze van hun spullen beroofd werden, moesten Oppenheimmer en zijn echtgenote Rosa naar Frankrijk vluchten. Bij de bezetting door de nazi’s in 1941, werden ze overgebracht naar concentratiekampen waar ze vermoord werden. Al hun gestolen werken werden geveild. In 1937 kocht het Wiesbaden Museum het schilderij van een kleine Berlijnse galerij. In 2010 werd het schilderij van enorme kunst- en economische waarde teruggegeven aan zijn erfgenamen in een ceremonie die werd voorgezeten door Voker Rattenmeyer, directeur van het Wiesbaden Museum.

Voor meer info: http://www.mnarteantiga-ipmuseus.pt/pt-PT/destaques/ContentDetail.aspx?id=492

Nancy Guzman

‘Familieportret’ is een mooi oeuvre in Nederlandse barokstijl dat de moeite waard is om te ontdekken, wat je zal doen gewaar worden wat een grootse schilder Grebber was. Als je dus plannen hebt om appartementen in Lissabon te huren, kom dan naar het Museum voor Oude Kunst en kom de prachtige schilderkunst aanschouwen.

Contact met mij op 

Vertaald door: chica
Contact met mij op