Echtgenoten en vaste vriendjes zijn net als kleine kinderen. Ze gooien hun sokken in een bolletje onder het bed, laten lege botervlootjes in de ijskast staan en ze wassen nooit hun handen voor het eten. Zo zijn mannen nou eenmaal, denk ik dan. Maar schrijfster Amy Sutherland liet het daar niet bij. Zij probeerde haar partner tot de Perfecte Echtgenoot te kneden. Hoe ze dat deed (en of het werkte), lees je in haar boek ‘What Shamu thought me’. Hier zijn haar meest opmerkelijke tips.
Ten eerste, train je man op dezelfde manier als je een puppy zou trainen. Stop dus met zeuren. In plaats van hem 6 keer per week te vertellen dat hij lui is en meer moet meehelpen in het huishouden (zeuren is net zoals een puppy straffen), moet je hem belonen. Als hij het vuilnis buiten zet of het bed opmaakt moet je hem prijzen en complimentjes geven, alsof hij Mozes zelve was en net de zee liet opengaan. Vanmorgen bedankte ik mijn vriendje uitvoerig toen hij zijn mok in de vaatwasser zette (‘Goed zo lieverd!’), en hij bekeek me alsof ik de grootste idioot op aarde was.
Je moet hem de dingen in kleine stapjes aanleren. Stel, je wilt dat hij de was doet. Je legt hem geduldig alles uit. Als hij vervolgens je witte kanten BH van Calvin Klein verknoeit door hem op 60 graden te wassen, samen met de donkerblauwe handdoeken… zelfs dan mag je niet boos worden! Je mag namelijk al blij zijn dat ie de zeep in het goeie bakje heeft gedaan. ‘Kijk naar zijn vooruitgang en focus op de positieve dingen. Verwacht niet meteen dat hij alles perfect doet’ zegt Sutherland. Ik deed het op mijn manier en ging compleet over de rooie. Wat ook niet hielp, maar het luchtte wel op.
Ok, dus misschien werkte het voor haar, maar voor mij is dit duidelijk niet de juiste manier. En weet je wat? Ik ben blij met de man die ik heb, en ook al kan hij soms best lui zijn en irritant veel rommel maken, ik zou hem niet willen veranderen. Want ik zou het ook niet appreciëren als de rollen omgekeerd zouden zijn (Liefje? Als je deze week geen nieuwe schoenen koopt, krijg je een koekje!).
Nou rest enkel nog de vraag: waar haalde de schrijfster al die wijsheid vandaag? De Shamu uit de titel verwijst naar een orka uit Sea World, San Diego. Shamu was het tweede wijfje ooit gevangen, toen ze ongeveer 4 jaar oud was. Ze werd amper 10 jaar, terwijl orka’s in het wild gemiddeld 50 worden, soms zelfs 80!
Sutherland haalde de mosterd bij dierentrainers. Hoe leer je kunstjes aan, hoe bouw je een band op. Ze leerde welke technieken gebruikt worden om de dieren te onderwerpen. Persoonlijk maakt dat niet de minste indruk op me. Er is een reden waarom een orka in het Engels ‘Killer Whale’ genoemd wordt. Een beest dat 5000 kilo weegt hoort thuis in de oceaan, niet in een tank waar het balletjes naar een trainer gooit. Dus wat verwacht de schrijfster nu eigenlijk? Dat ik mijn vriendje onderwerp, zijn weerstand vernietig en hem onder controle hou, net zoals ze doen met orka’s in gevangenschap? Bedankt, maar niet heus.
Vergeet al die kleine irritaties even en trek er met z’n tweetjes tussenuit. En als je dan toch vissen wil zien, breng dan een bezoekje aan het oceanarium van Lissabon. Kleurige tropische visjes, maar gelukkig geen orka’s of dolfijnen. Huur de beste appartementen in Lissabon, voor een ontspannend verblijf.
